22.3.10

Πρόχειρη δημοσιογραφία...

Ολα ξεκίνησαν από το κύριο άρθρο της "Ελευθεροτυπίας" την περασμένη Παρασκευή.

"ΠΟΙΟΣ ΝΟΣΗΡΟΣ νους του σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ εισηγήθηκε τη φορολόγηση με κλίμακα της αποζημίωσης των απολυομένων;" έγραψε με το καταγγελτικό της ύφος η "αριστερή" εφημερίδα...

Μετά τα δάκρυα των γκόλντεν μπόις της δημοσιογραφίας άρχισαν να πέφτουν στρέιτ θρου:

"Είναι το αποτύπωμα αιμοσταγούς λογιστικής, η οποία περιμένει στη γωνία τους απολυμένους του μέλλοντος και φορολογεί τις αποζημιώσεις που ξεπερνούν τις 30.000 ευρώ με φόρους από 20% έως 40%". (Γιάννης Τριάντης, "Αιμοσταγής λογική", "Ελευθεροτυπία" 19.3.2010) 

"Ποιος είχε τη φαεινή ιδέα την ώρα που το φάντασμα των απολύσεων πλανάται σε όλη τη χώρα να επιβάλει φόρο στις... αποζημιώσεις εργαζομένων λόγω απολύσεως; Είναι πέρα από κάθε λογική η φορολόγηση της δυστυχίας." (Σταύρος Ψυχάρης, "Η φορολόγηση της δυστυχίας", Βήμα 20.3.2010)

"Διότι τι άλλο από κοινωνικά ανήθικη είναι η φορολόγηση έως και με 40% της αποζημίωσης ενός απολυμένου; Τι άλλο από κοινωνικά ανήθικη είναι η εισβολή του κράτους σε αυτό που αποτελεί τη χειρότερη στιγμή ενός εργαζομένου; Και τι άλλο από κοινωνικά ανήθικη είναι η αφαίμαξη του βοηθήματος στο οποίο ο απολυμένος αποβλέπει για να ξαναφτιάξει το μέλλον του και να συντηρήσει το δύσκολο παρόν του" (Γιάννης Πρετεντέρης, "Άδικο και ανήθικο", Βήμα 20.3.2010)

Και το καλύτερο:
Του Στάθη (Ελευθεροτυπία 21.3.2010)

Ήταν η πρώτη φορά στην σύγχρονη ιστορία που ο Στάθης με τον Τριάντη συμφωνούσαν με τον Ψυχάρη και τον Πρετέντερη. Για την ακρίβεια ο Τριάντης φιλοξένησε στην στήλη του το άρθρο του Ψυχάρη. Οπότε μπρούμε όλοι μαζί να ανακράξουμε: Εμπρός της γης οι απολυμένοι με μπροστάρηδες τα γκόλντεν μπόις της δημοσιογραφίας...

Η αλήθεια όμως ειναι διαφορετική:

"η νέα ρύθμιση όχι μόνο δεν επιβαρύνει, αλλά επιφέρει ελαφρύνσεις σε σύγκριση με το υφιστάμενο καθεστώς. Επιβαρύνσεις προκύπτουν μόνο για αποζημιώσεις απολύσεων πάνω από 150.000 ευρώ." (Τα Νέα 21.3.2010)

Οι επιβαρύνσεις ανά αποζημίωση έχουν ως εξής (ο πίνκας από την εφημερίδα Τα Νέα):


Προς τι λοιπόν το κλάμα; Ανέξοδος και δακρύβρεχτος λαϊκισμός; Τόσο πρόχειρη έγινε πλέον η δημοσιογραφία; Ή μήπως οι αποζημιώσεις των γκόλντεν μπόις της δημοσιογραφίας ξεπερνάνε τα 150.000 ευρώ;

19.3.10

Παλιά του τέχνη...

Τι λέγαμε προχθές;

«...και μετά (να μου το θυμηθείτε) θα έρθουν διάφορες "αποκαλύψεις" για αρρυθμίες της κυβέρνησης, και υπονοούμενα στα παραπολιτικά.»

Το θυμηθήκατε; Διαβάστε λοιπόν σήμερα τα παραπολιτικά του "Βηματοδότη": 

***
Ουδείς κυβερνητικός με στοιχειώδη γνώση της ενδοκυβερνητικής δυναμικής αρνείται ότι υφίσταται μια αόρατη
«διελκυστίνδα εξουσίας» μεταξύ του κ. Θ. Πάγκαλου και του κ. Χ. Παμπούκη. «Ο Θόδωρος είναι για να λύνει τα μεγάλα θέματα και ο Χάρης για το καθημερινό μαγκανοπήγαδο» λένε οι φίλοι του αντιπροέδρου, οι οποίοι μεταφράζουν τα φιλόδοξα σχέδια του κ. Παμπούκη για τη δημιουργία «Οβάλ Γραφείου» ως κίνηση για την επέκταση της εξουσίας του.
Ασφαλώς οι παραπάνω χαρακτηρισμοί δεν βρίσκουν σύμφωνους τους φίλους του υπουργού Επικρατείας, οι οποίοι επιμένουν ότι
«ο Χάρης είναι ο εκτελεστικός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και ο Θόδωρος ο διακοσμητικός».
***
Πόσο
«διακοσμητικός» όμως μπορεί να είναι ένας αντιπρόεδρος που συνέφαγε χθες σε κεντρικό ξενοδοχείο με την κυρία Λούκα Κατσέλη και πλειάδα αράβων επενδυτών;
***


Δυστυχώς you can not teach an old dog, new tricks. Και τα παλιά τρικ του κυρ-Σταύρου είναι πολύ γνωστά. Γι' αυτό και κάηκαν. Δεν δουλέυουν πια. Το πήραμε όλοι χαμπάρι ότι ο ΔΟΛ δεν έχει λεφτά, ο Ρέστης απομακρύνθηκε και οι τράπεζες δεν δανείζουν. Καταλάβαμε ότι στήθηκε η παλιά φάμπρικα...

Αλήθεια. Αυτή η εθελουσία γιατί σταμάτησε; Μήπως επειδή δεν υπάρχουν λεφτά για αποζημιώσεις;

17.3.10

O κυρ-Σταύρος πάλι ψάχνει για λεφτά;

Βοά το σύμπαν για τα προβλήματα ρευστότητας που έχει ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη. Η κάποτε κραταιά επιχείρηση είναι κατ' ουσία χρεοκοπημένη και ζει από τα θαλασσοδάνεια των τραπεζών, τα οποία μέχρι σήμερα δινόταν με κρατική πρέμβαση και εγγυήσεις. Τώρα, λόγω της κρίσης, οι τράπεζες -ξέροντας ότι ούτε το κράτος δεν έχει λεφτά-, δεν δανείζουν τον κυρ-Στάυρο Ψυχάρη. Ζητούν εγγυήσεις, όπως δείγματα εξυγίανσης της επιχείρησης. Η συμφωνία με τον χρηματοδότη εφοπλιστή Ρέστη ξεψύχισε.

Τα πράγματα είναι τόσο δύσκολα που άρχισε η δημιουργική λογιστική με το δώρο των εργαζομένων. Δεν θα το δώσει διότι λέει το πήραν προκαταβολικά. Από την άλλη ανοινώθηκε πρόγραμμα εθελουσίας εξόδου εργαζομένων. Αλλά το πρόγραμμα αναβάλλεται διότι ο ΔΟΛ δεν έχει ούτε καν τα λεφτά των αποζημιώσεων. Οπότε ο κυρ-Στάυρος άρχισε την παλιά του τέχνη: τον εκβιασμό των κυβερνήσεων για να πάρει κανένα ευρώ. Αυτό γίνεται κατ' αρχήν με προειδοποιητικές βολές, όπως το παράπλευρο πρωτοσέλιδο του Βήματος (κρίμα Παντελή Καψή: η νιότη έδειχε πως θα γινόσουν άλλος).

Μετά ακολουθεί ένα άρθρο των συνήθων υβριστών του Γιώργου Παπανδρέου και μετά (να μου το θυμηθείτε) θα έρθουν διάφορες "αποκαλύψεις" για αρρυθμίες της κυβέρνησης, και υπονοούμενα στα παραπολιτικά.

Οπότε τις επόμενες μέρες περιμένουμε να δούμε κλιμάκωση των επιθέσεων κατά του οικονομικού επιτελείου. Αν δεν υπάρξουν, πρέπει να ψάξουμε τι εξυπηρέτηση έκανε η κυβέρνηση στον κυρ-Σταύρο. Και να την κράξουμε...

23.2.10

Αδιαφάνεια στις ειδήσεις


Διαβάζω στον τίτλο του skai.gr: "Aδιαφάνεια στις συμφωνίες swap παραδέχεται η τράπεζα Goldman Sachs". 
Ωπα! μονολογώ. Οι καπιταλιστές άρχισαν πουλούν το σχοινί για να τους κρεμάσουμε.

Διαβάζω την πρώτη παράγραφο: "Από έλλειψη διαφάνειας χαρακτηρίζονται οι συμφωνίες swap της Goldman Sachs με την Ελλάδα και με άλλες χώρες, κατά τις οποίες "καλύφθηκε" τμήμα του κρατικού χρέους, παραδέχθηκε την Τρίτη ο γενικός διευθυντής της τράπεζας στις Ηνωμένες Πολιτείες Τζέραλντ Κόριγκαν, μιλώντας σε επιτροπή του βρετανικού κοινοβουλίου."

Καλά πάμε! ξανασκέφτομαι. Οι καπιταλιστές ούτε που το παζαρεύουν το σχοινί. Δωρεάν μας το δίνουν.

Διαβάζω όμως παρακάτω και ξενερώνω:

"Εκ των υστέρων μπορούμε να πούμε, για τις συγκεκριμένες υποθέσεις στο τέλος της δεκαετίας του 1990 και τις αρχές του 2000, πως από την πλευρά της διαφάνειας τα πράγματα μπορούσαν να ήταν και μάλλον θα έπρεπε να είναι καλύτερα» είπε το στέλεχος της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας και πρώην πρόεδρος της Fed Νέας Υόρκης.

"Εκ των υστέρων μπορούμε να πούμε..."; Τι πάει να πει πάλι αυτό; Δεν μας πουλούν το σχοινί;

Πάω παρακάτω: "Μάλιστα, ο κ. Κόριγκαν είπε ότι στελέχη της αμερικανικής επενδυτικής τράπεζας ζήτησαν τις συμβουλές της κοινοτικής στατιστικής υπηρεσίας Eurostat και προέκυψε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα."

Άνθρακες ο θησαυρός. Η ελληνική βουλή το ήξερε (δύο φορές συζητήθηκε), η Eurostat ενημερώθηκε. Τότε, η αδιαφάνεια που έγκειται; Μάλλον στον τηλεοπτικό σταθμό Σκάι. Είπαμε: αν η πραγματικότητα δεν ταιριάζει με την θεωρία μας, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Και την διαφάνεια...

9.2.10

Σρρρουλπ, κύριε Δήμαρχε...

Όλοι γνωρίζουν ότι ο Νικήτας Κακλαμάνης είναι ο χειρότερος δήμαρχος που πέρασε από την Αθήνα. Η πόλη είναι βρόμικη, δεν έγινε κανένα έργο, ενώ ο Δήμος είναι καταχρεωμένος. Ο Κακλαμάνης είναι χειρότερος και από τον Δημήτρη Αβραμόπουλο. Αυτός τουλάχιστον άφησε τα κάγκελα. Ο μόνος δήμαρχος που άφησε μια καλή κληρονομιά ήταν ο Δημήτρης Μπέης. Τα δένδρα που υπάρχουν σήμερα στην Αθήνα ήταν δική του επιλογή.
Το σημερινό δημοσίευμα της "Καθημερινής" είναι εντυπωσιακό. Η "έγκυρη" εφημερίδα αφιερώνει μισή σελίδα για να μας εξηγήσει γιατί ο δήμαρχος της Αθήνας -"αν και είναι ικανός, αν και έχει καλές προθέσεις"- ΔΕΝ μπόρεσε να κάνει δουλειά.

Διαβάζουμε: 
"Επιτέλους! Χρειάστηκαν λοιπόν σχεδόν τέσσερα χρόνια, ώστε ο δήμαρχος να φέρει στο στάδιο της ανακοίνωσης αυτό που είχε υποσχεθεί όταν διεκδικούσε το αξίωμα. Eχω την εντύπωση ότι εδώ είναι η πραγματική είδηση: στην καθυστέρηση των τεσσάρων χρόνων. Σπεύδω, δε, να καταστήσω σαφές ότι η μομφή δεν αφορά τον δήμαρχο προσωπικώς (τις αγαθές προθέσεις του οποίου δεν αμφισβητώ - και το εννοώ), αλλά τις δυνατότητες που του παρέχει ο ρόλος του."

Και το γλύψιμο συνεχίζεται:
"Ο Νικήτας Κακλαμάνης βούλιαξε στο χάος των περιπεπλεγμένων αρμοδιοτήτων μιας αυτοδιοίκησης κατ’ όνομα μόνον ανεξάρτητης, στην προσπάθειά του να μην ταράξει ευρύτερες πολιτικές και κομματικές ισορροπίες, στη μόνιμη εξάρτηση του δήμου από την καλή θέληση της κυβέρνησης για την εξασφάλιση των επιχορηγήσεων."

Φυσικά υπάρχει ένα ερώτημα. Οι αλλοι δήμαρχοι που κάνουν δουλειά γιατί δεν βούλιαξαν στο χάος των περιπεπλεγμένων αρμοδιοτήτων; Γιατί οι άλλοι δήμαρχοι κάνουν κάποια πράγματα ενώ ο Κακλαμάνης δεν μπορεί; Πάντα οι άλλοι φταίνε;

Για να τεκμηριωθεί το γεγονός ότι ο δήμαρχος δεν είναι ανίκανος η "έγκυρη" φτάνει μέχρι να αμφισβητήσει την ανάγκη της δημοκρατίας. Δεν φταίει ο Κακλαμάνης. Οι Δήμοι είναι χάλια και δημοτικές εκλογές δεν χρειάζονται!

Γράφει:
"Αναρωτιέμαι, λοιπόν, ποιο είναι το νόημα των δημοτικών εκλογών στην Αθήνα, με όλο το κόστος και την αναστάτωση που επιφέρουν. Γιατί να δαπανούμε τεράστια ποσά για μια αναμέτρηση χωρίς αντίκρισμα στην πραγματικότητα; Αφού ο δήμαρχος δεν μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα ούτε καν για τα στοιχειώδη, όπως τα σκουπίδια, προς τι ο αλληλοσπαραγμός για τη δημοκρατική εκλογή του; Ας διορίζει η εκάστοτε κυβέρνηση τον εκλεκτό της στη δημαρχία Αθηναίων, με κριτήρια που θα ανταποκρίνονται στον γραφειοκρατικό και τελετουργικό ρόλο του. Το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο και, οπωσδήποτε, θα κοστίζει λιγότερο..."

Που οφείλεται αυτό το ημισέλιδο γλύψιμο στον Νικήτα Κακλαμάνη που φτάνει μέχρι την αμφισβήτηση δημοκρατικών κατακτήσεων, όπως οι δημοτικές εκλογές; Είναι απλό: ο συντάκτης του θέματος Στέφανος Κασιμάτης είναι υπάλληλος του Δήμου. Δουλεύει στον καταχρεωμένο ραδιοφωνικό σταθμό του Δήμου 9,84. Ποιος ειπε ότι η διαπλοκή είναι μονάχα των αφεντικών;

3.2.10

Ο υπέροχος κόσμος των καναλαρχών

Χρόνια τώρα οι καναλάρχες στην Ελλάδα εκμεταλλεύονται την δημόσια περιουσία των συχνοτήτων χωρίς να δινουν δραχμή. Φυσικά έχουν μεγάλη ισχύ στο πολιτικό σύστημα και οι οι πολιτικοί κάνουν τουμπεκί, επειδη υπάρχει το όπλο των εφημερίδων και των δελτίων ειδήσεων.

Όσοι προσπάθησαν να βάλουν τάξη στο ραδιοτηλεοπτικό χάος το μετάνιωσαν νωρίς. Κάποια υπονοούμενα στα "παραπολιτικά" των εφημερίδων έστελναν τα κατάλληλα μηνύματα και όλοι σκέφηκαν "άντε να αποδείξεις τώρα όι δεν είσαι ελέφαντας".

Τα μηνύματα αυτά φυσικά δεν ειχαν σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό. Κανείς δεν γράφει στις εφημερίδες του, "δώσε μου συχνότητα αλλιώς θα σου δείξω εγώ!". Τα μηνύματα είναι πιο κωδικοποιημένα και πάντα άσχετα με τον επιδιωκόμενο σκοπό. Κάτι σαν κι αυτό ή σαν κι αυτό.

Αυτά τα μηνύματα κάνουν την δουλειά τους. Ο ενδιαφερόμενος τα κατανοεί και τηλεφωνεί για διευκρινήσεις. Τότε θα του εξηγήσουν "ποιο είναι ακριβώς το πρόβλημα" και θα περιμένουν την υποταγή του, ή θα περιμένει αυτός την πολιτική του εξόντωση.

Αυτήν την περίοδο παίζεται το παιγνίδι των ψηφιακών συχνοτήτων. Οι εκβιασμοί είναι χοντροί. Στόχος των καναλαρχών είναι να πάρουν και αυτές τις άδειες τσάμπα. Σε περίοδο μάλιστα που διαλαλούν ότι η πατρίς κινδυνεύει και όλοι πρέπει να βάλουμε το χέρι βαθιά στην τσέπη. Όλοι; Όλοι πλην των ίδιων που πιέζουν να πάρουν δημόσια περιουσία χωρίς να δώσουν τίποτε και χωρίς να εφαρμόζουν τους νόμους.

Όπως διαβάζουμε στην Καθημερινή ο πρόεδρος της Digea, κ. Κ. Κιμπουρόπουλος, δήλωσε «Δεν μπορώ να είμαι όμηρος του κάθε δασάρχη, κάθε περιφερειάρχη και του κάθε σκιτζή προκειμένου να χτιστεί το δίκτυο ψηφιακής τηλεόρασης». Ας προσεχθεί η ειρωνία. Η Καθημερινή είναι η εφημερίδα που σχίζεται για το περιβάλλον. Στηλιτεύει κάθε αυθαιρεσία κι επειμένει ότι ο νόμος πρέπει να τηρείται απαρέγκλιτα. Να σημειώσουμε επίσης ότι είναι η εφημερίδα που έχει τον τηλεοπτικό σταθμό "Σκάι", ο οποίος συμετέχει στην Digea.

Στο Βήμα επίσης διαβάζουμε: "Ο πρόεδρος της Digea ΑΕ και πρόεδρος της Ενωσης Ιδιοκτητών Τηλεοπτικών Σταθμών πανελλαδικής εμβέλειας κ. Κ. Κιμπουρόπουλος ζήτησε να ξεκαθαρίσει το πλαίσιο λειτουργίας της ψηφιακής τηλεόρασης, ενώ μίλησε για άνισους όρους προς όφελος της ΕΡΤ."

Το Εθνος και το Mega είχαν επίσης να πιέσουν. Θεωρούν ότι η ΕΡΤ είναι πειρατική! Να σημειώσουμε κι εδώ ότι το Βήμα και το Έθνος είναι μέτοχοι στο Mega το οποίο επίσης συμμετέχει στην Digea.

Το παιγνίδι χόντρυνε στην Βουλή. Διαβάζουμε στο άρθρο της κ. Ντορας Νταϊλιάνα: (Οι 7 τηλεοπτικές αδελφές και το «ψηφιακό φάσμα» Ελευθεροτυπία 3.2.2010)

Πιο καθαρά δεν μπορούσε να αποκαλυφθεί, χθες στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, τι κρύβεται πίσω από τις λέξεις «ψηφιακό φάσμα». 

Τι χάνει το ελληνικό Δημόσιο αν δεν σπεύσει. Γιατί οι «επτά αδελφές», ήτοι τα κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας, συνασπίστηκαν, βάσει του νόμου Ρουσόπουλου, για την εκμετάλλευσή του. 

Τι διακυβεύεται για τους καναλάρχες αν μπουν στο παιχνίδι και άλλοι, όπως οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών που διεκδικούν μερίδιο στο προσοδοφόρο ελληνικό «οικόπεδο στον ουρανό».

Εκείνο που κατέστη σαφές χθες ήταν ότι οι «καναλάρχες» θέλουν να προχωρήσουν μόνοι στο πολυτελές χαλί που τους έστρωσε ο νόμος της Ν.Δ. Με άλλα λόγια, το μεν κράτος να μην αποκομίσει τα οφέλη που αποκόμισαν άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, πουλώντας ακριβά την ψηφιακή ιδιοκτησία τους, οι δε άλλοι διεκδικητές να μείνουν έξω από τον χορό.

Το είπε πολύ ...γλαφυρά ο εκπρόσωπος των «επτά αδελφών», Κ. Κιμπουρόπουλος. «Δεν μπορεί να κάνει τη μετάβαση στην ψηφιακή τηλεόραση η γαλακτοβιομηχανία...». Εννοώντας ότι πρέπει να την κάνουν μόνοι οι ιδιοκτήτες των καναλιών. Δηλαδή, οι εργολάβοι δημοσίων έργων, οι εφοπλιστές κ.λπ. 

Βέβαια, ο κ. Κιμπουρόπουλος είπε και ένα άλλο... ανέκδοτο. Οτι η Επιτροπή Θεσμών αντιμετωπίζει με «σαρκοβόρο διάθεση» τα ΜΜΕ, τα οποία είναι... όμηροι των πολιτικών. Το ακούσαμε κι αυτό! Ομως, για να μην ολοκληρωθεί το σχέδιο που έχει μπει σ' εφαρμογή, η κυβέρνηση οφείλει να βιαστεί.

Και επειδή οι διαδικασίες με τα ελληνικά δεδομένα είναι ιδιαίτερα χρονοβόρες και γνωστές για τις «μιζαδόρικες» πρακτικές, δεν υπάρχουν πολλές λύσεις. Επισημάνθηκαν αρκούντως, τόσο από τους εκπροσώπους του ΕΣΡ όσο και του ΕΕΤΤ, αλλά και άλλους ομιλητές. Με πιο ενδιαφέρουσες αυτές των Τ. Χυτήρη και Γ. Φλωρίδη. Η Επιτροπή Θεσμών θα καταθέσει σύντομα τις προτάσεις της. Μένει στην κυβέρνηση να φροντίσει για την υπεράσπιση της δημόσιας περιουσίας.

Είναι σίγουρο ότι οι πιέσεις των καναλαρχών θα ενταθούν. Από τις εφημερίδες τους και τα κανάλια τους δεν πρόκειται να μάθουμε την αλήθεια. Αντίθετα θα μαθαίνουμε ψέματα. Αλλά είναι κάτι που η Κοινωνία των Πολιτών πρέπει να προσέξει. Και να έχει τα μάτια της ανοιχτά. Η ιστορία της πειρατείας του δημόσιου πλούτου που εγινε το 1989 με την καταπάτηση των συχνοτήτων δεν πρέπει να επαναληφθεί.

28.1.10

Μεγάλες στιγμές της δημοσιογραφίας

Δεν είναι μόνο "άσχετοι", όπως λέει το nonews αλλά και ψεύτες. Ο διευθυντής του Ελεύθερου Τύπου, Μιχελάκης έλεγε και ξαναέλεγε στην συζήτηση με την Παναγιωταρέα ότι ο Σημίτης δήλωσε ότι "θα ήταν καλό να πάμε στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο".

Η αλήθεια είναι ότι από το 2008 ο Σημίτης ΦΟΒΟΤΑΝ ότι θα καταλήξουμε στο ΔΝΤ.

Στην ομιλία κατά την συζήτηση στη Βουλή για τον Προϋπολογισμό (18 Δεκεμβρίου 2008) ο πρώην πρωθυπουργός είπε:

Αποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι η Ελλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ΟΝΕ και ότι επίσης οι όποιες νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. Θεωρούν ότι η τωρινή πολιτική ηγεσία της χώρας, που στηρίχθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε όλες τις σημαντικές επιδιώξεις της, την απογραφή, την αναθεώρηση του ΑΕΠ, την γρήγορη ολοκλήρωση της διαδικασίας της επιτήρησης, εκμεταλλεύτηκε αυτή τη συμπαράσταση για να χειροτερεύσει κατά πολύ τα πράγματα και να  μην τηρήσει δεσμεύσεις. Απλά, τους κορόιδεψε. Η Ελλάδα, πιστεύουν, καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (Δ.Ν.Τ.) για να εξασφαλίσει τον απαραίτητο δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της Ελληνικής οικονομίας να είναι αρμοδιότητά του και όχι φροντίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.  Αφορμές για μια τέτοια κίνηση μπορούν, να βρεθούν, αν συνεχιστεί η σημερινή πορεία.

Η σημερινή εκπομπή της Παναγιωταρέα ήταν μια ακόμη μεγάλη στιγμή της ελληνικής δημοσιογραφίας.